МІНІСТЭРСТВА АДУКАЦЫІ РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ

Агульная інфармацыя

Нацыянальная адукацыя Рэспублікі Беларусь традыцыйна з’яўляецца адной з найвышэйшых каштоўнасцей беларускага народа.

Сведчаннем дасягнутых вынікаў з’яўляюцца датэрміновае выкананне Рэспублікай Беларусь шэрагу Мэт развіцця тысячагоддзя, высокі ўзровень чалавечага развіцця, забеспячэнне палітычнай і сацыяльна-эканамічнай стабільнасці ў краіне.

Выбар курсу на стварэнне сацыяльнай дзяржавы дазволіў вызначыць дакладную стратэгію яе функцыянавання і развіцця. Пра гэта сведчаць такія макрапаказчыкі, як узровень пісьменнасці дарослага насельніцтва (99,7%), ахоп базавай, агульнай сярэдняй і прафесійнай адукацыяй занятага насельніцтва (98%). Па паказчыках паступлення дзяцей у пачатковую і сярэднюю школу, колькасці студэнтаў вышэйшых навучальных устаноў Беларусь знаходзіцца на ўзроўні развітых краін Еўропы і свету. Кожны трэці жыхар рэспублікі вучыцца.

Дзяржаўная палітыка ў сферы адукацыі грунтуецца на ўмацаванні вядучых прынцыпаў развіцця беларускай школы, сярод якіх:

- дзяржаўна-грамадскі характар кіравання;

- забеспячэнне прынцыпу справядлівасці, роўнага доступу да адукацыі;

- павышэнне якасці адукацыі для кожнага.

Прыярытэтнымі таксама з’яўляюцца задачы забеспячэння функцыянальнай пісьменнасці насельніцтва за кошт развіцця сеткі ўстаноў прафесійна-тэхнічнай, сярэдняй спецыяльнай і вышэйшай адукацыі.

Зараз у краіне працуюць больш за 8 тыс. устаноў адукацыі, якія прадстаўляюць усе яе ўзроўні, у якіх навучанне і выхаванне больш за 3 млн. дзяцей, навучэнцаў, студэнтаў і слухачоў забяспечваюць каля 430 тыс. работнікаў сістэмы адукацыі.

Рэспубліка Беларусь у рэйтынгу дзяржаў па індэксе чалавечага развіцця па паказчыках у сферы адукацыі адносіцца да дзяржаў з вельмі высокім узроўнем чалавечага развіцця.

ПАСТАНОВА САВЕТА МІНІСТРАЎ РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ

28 сакавіка 2016 г. № 250

Аб зацвярджэнні Дзяржаўнай праграмы «Адукацыя і маладзёжная палітыка» на 2016-2020 гады

Змены і дапаўненні:

Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 4 лістапада 2016 г. № 905 (Нацыянальны прававы Інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь, 17.11.2016 5/42890) <C21600905>

У мэтах забеспячэння развіцця сістэмы адукацыі і рэалізацыі дзяржаўнай маладзёжнай палітыкі ў Рэспубліцы Беларусь Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь ПАСТАНАЎЛЯЕ:

1. Зацвердзіць прыкладзеную Дзяржаўную праграму «Адукацыя і маладзёжная палітыка» на 2016-2020 гады (далей – Дзяржаўная праграма).

2. Вызначыць:

адказным заказчыкам Дзяржаўнай праграмы Міністэрства адукацыі;

заказчыкамі Дзяржаўнай праграмы Міністэрства адукацыі, Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва, Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства культуры, Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Міністэрства спорту і турызму, Міністэрства абароны, Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства транспарту і камунікацый, Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства фінансаў, Міністэрства энергетыкі, Міністэрства эканомікі, Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналогіях, Камітэт дзяржаўнай бяспекі, Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі, Дзяржаўны камітэт па маёмасці, Дзяржаўны камітэт судовых экспертыз, Дзяржаўны памежны камітэт, Дзяржаўны мытны камітэт, Беларускі дзяржаўны канцэрн па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці, Нацыянальную акадэмію навук Беларусі, Вышэйшую атэстацыйную камісію Рэспублікі Беларусь, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублік Беларусь, Кіраўніцтва справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам.

3. Заказчыкі Дзяржаўнай праграмы ў межах сваёй кампетэнцыі прадастаўляюць адказнаму заказчыку справаздачу аб ходзе выканання Дзяржаўнай праграмы ў парадку, устаноўленым заканадаўствам.

4. Адказны заказчык Дзяржаўнай праграмы:

4.1. у межах сваёй кампетэнцыі каардынуе дзейнасць заказчыкаў Дзяржаўнай праграмы ў парадку, устаноўленым заканадаўствам;

4.2. прадастаўляе гадавую (выніковую) справаздачу аб выніках рэалізацыі Дзяржаўнай праграмы ў парадку, устаноўленым заканадаўствам.

5. Устанавiць, што фінансаванне Дзяржаўнай праграмы ажыццяўляецца ў межах сродкаў, якія прадугледжваюцца ў рэспубліканскім і мясцовых бюджэтах на гэтыя мэты, і іншых крыніц.

6. Рэкамендаваць аблвыканкамам, Мінскаму гарвыканкаму прадугледжваць ва ўстаноўленым парадку сродкі на фінансаванне мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы і прыняць іншыя меры па яе рэалізацыі.

7. Прызнаць страціўшымі сілу:

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 31 мая 2007 г. № 725 «Аб зацвярджэнні Праграмы развіцця агульнай сярэдняй адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь на 2007-2016 гады» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2007 г. № 136, 5/25326);

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 10 верасня 2008 г. № 1329 «Аб зацвярджэнні Дзяржаўнай праграмы падрыхтоўкі кадраў для ядзернай энергетыкі Рэспублікі Беларусь на 2008-2020 гады» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2008, № 224, 5/28340) ;

падпункт 1.12 пункта 1 пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 15 кастрычніка 2008 года № 1532 «Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у некаторыя пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь і прызнанні страціўшымі сілу асобных пастаноў Урада Рэспублікі Беларусь» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2008 г., № 252, 5/28549);

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 21 сакавіка 2011 г. № 349 «Аб комплексе мер па рэалізацыі дзяржаўнай маладзёжнай палітыкі» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2011 г., № 35, 5/33511);

падпункт 2.38 пункта 2 пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 4 жніўня 2011 г. № 1049 «Аб змяненні, дапаўненні і прызнанні страціўшымі сілу некаторых пастаноў Урада Рэспублікі Беларусь па пытаннях адукацыі» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2011 г., № 92, 5/34264);

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 7 сакавіка 2012 г. № 210 «Аб зацвярджэнні Дзяржаўнай праграмы развіцця спецыяльнай адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь на 2012-2016 гады» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2012, № 32, 5/35382);

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 24 верасня 2012 г. № 871 «Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 31 мая 2007 г. № 725» (Нацыянальны прававы Інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь, 2012/09/29, 5/36279 );

пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 28 лістапада 2013 г. № 1023 «Аб унясенні змяненняў у пастанову Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 10 верасня 2008 г. № 1329» (Нацыянальны прававы Інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь, 2013/12/06, 5/38092).

8. Дадзеная пастанова ўступае ў сілу з дня яго афіцыйнага апублікавання.

Прэм’ер-міністр Рэспублікі Беларусь А.Кабякоў

ЗАЦВЕРДЖАНА

пастанова

Савета Міністраў

Рэспублікі Беларусь

28.03.2016 № 250

ДЗЯРЖАЎНАЯ ПРАГРАМА

«Адукацыя і маладзёжная палітыка» на 2016-2020 гады 

ГЛАВА 1

АГУЛЬНЫЯ ПАЛАЖЭННІ

Дзяржаўная праграма «Адукацыя і маоадзёжная палітыка» на 2016-2020 гады (далей – дзяржаўная праграма) распрацавана ў адпаведнасці з Кодэксам Рэспублікі Беларусь аб адукацыі, Законам Рэспублікі Беларусь ад 7 снежня 2009 года «Аб асновах дзяржаўнай маладзёжнай палітыкі» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2009 г., № 300, 2/1617), Праграмай дзейнасці Урада Рэспублікі Беларусь на 2015 год, зацверджанай пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 18 лютага 2015 г. № 110 (Нацыянальны прававы Інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь, 25.02.2015, 5/40151), а таксама названых у распараджэнні Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь ад 6 лiстапада 2015 г. № 375р прыярытэтам сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2016-2020 гады па забеспячэнні эфектыўнай занятасці і развіцця чалавечага патэнцыялу ( «Занятасць»).

У Дзяржаўнай праграме вызначаны асноўныя кірункі і прыярытэты дзейнасці рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання і іншых дзяржаўных арганізацый, падпарадкаваных Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь і Ураду Рэспублікі Беларусь, аблвыканкамаў і Мінскага гарвыканкама па рэалізацыі дзяржаўнай палітыкі ў сферы адукацыі і маладзёжнай палітыкі.

Адказным заказчыкам Дзяржаўнай праграмы з’яўляецца Міністэрства адукацыі.

Заказчыкі Дзяржаўнай праграмы – Міністэрства адукацыі, Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва, Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства культуры, Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Міністэрства спорту і турызму, Міністэрства абароны, Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства транспарту і камунікацый, Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства фінансаў, Міністэрства энергетыкі, Міністэрства эканомікі, Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналогіях, Камітэт дзяржаўнай бяспекі, Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі, Дзяржаўны камітэт па маёмасці, Дзяржаўны камітэт судовых экспертыз, Дзяржаўны памежны камітэт, Дзяржаўны мытны камітэт, Беларускі дзяржаўны канцэрн па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь, Акадэмія кіравання пры Прэзідэнце Рэспублік Беларусь, Кіраўніцтва справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам.

ГЛАВА 2

ПАДПРАГРАМЫ ДЗЯРЖАЎНАЙ ПРАГРАМЫ І ІХ ЗАКАЗЧЫКІ

Дзяржаўная праграма ўключае:

падпраграму 1 «Развіццё сістэмы дашкольнай адукацыі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі;

падпраграму 2 «Развіццё сістэмы агульнай сярэдняй адукацыі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам, Міністэрства культуры, Міністэрства спорту і турызму, Міністэрства абароны, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Дзяржаўны камітэт па маёмасці;

падпраграму 3 «Развіццё сістэмы спецыяльнай адукацыі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам;

падпраграму 4 «Развіццё сістэмы прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы,  Мінскі гарвыканкам, Міністэрства энергетыкі, Міністэрства культуры, Беларускі дзяржаўны канцэрн па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці, Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства транспарту і камунікацый, Міністэрства спорту і турызму;

падпраграму 5 «Развіццё сістэмы вышэйшай адукацыі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства культуры, Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства транспарту і камунікацый, Міністэрства спорту і турызму, Акадэмія кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, Міністэрства абароны, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Дзяржаўны памежны камітэт, Дзяржаўны камітэт па маёмасці, Адкрытае акцыянернае таварыства «Ашчадны банк “Беларусбанк”»;

падпраграму 6 «Развіццё сістэмы адукацыі пасля ВНУ», заказчыкі – Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналогіях, Міністэрства адукацыі, Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Акадэмія кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства культуры, Міністэрства абароны, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства спорту і турызму, Міністэрства транспарту і камунікацый, Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва, Міністэрства эканомікі, Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, Дзяржаўны памежны камітэт, Упраўленне справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь;

падпраграму 7 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дарослых», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам, Міністэрства аховы здароўя, Дзяржаўны камітэт судовых экспертыз, Міністэрства культуры, Міністэрства фінансаў, Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання , Міністэрства спорту і турызму, Акадэмія кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, Дзяржаўны мытны камітэт, Дзяржаўны памежны камітэт;

падпраграму 8 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам;

падпраграму 9 «Забеспячэнне функцыянавання сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Кіраўніцтва справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам;

падпраграму 10 «Падрыхтоўка кадраў для ядзернай энергетыкі», заказчыкі –Міністэрства адукацыі, Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства энергетыкі, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Камітэт дзяржаўнай бяспекі, Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі;

падпраграму 11 «Маладзёжная палітыка», заказчыкі – Міністэрства адукацыі, Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Міністэрства спорту і турызму, Міністэрства прыроды і аховы навакольнага асяроддзя, аблвыканкамы, Мінскі гарвыканкам, адкрытае акцыянернае таварыства «Ашчадны банк “Беларусбанк”».

ГЛАВА 3

МЭТЫ, ЗВОДНЫЯ МЭТАВЫЯ ПАКАЗЧЫКІ ДЗЯРЖАЎНАЙ ПРАГРАМЫ, ЗАДАЧЫ І МЭТАВЫЯ ПАКАЗЧЫКІ ПАДПРАГРАМЫ, ЗВЕСТКІ ПРА ЎЗАЕМАСУВЯЗЬ МЭТАВЫЯ ПАКАЗЧЫКІ ПАДПРАГРАМЫ З ЗАДАЧАЙ

Мэтамі Дзяржаўнай праграмы з’яўляюцца павышэнне якасці і даступнасці адукацыі ў адпаведнасці з патрэбамі інавацыйнай эканомікі, патрабаваннямі інфармацыйнага грамадства, адукацыйнымі запытамі грамадзян, развіццё патэнцыялу моладзі і яе прыцягненне да грамадска карыснай дзейнасці.

Вынікам, якія характарызуюць дасягненне мэт Дзяржаўнай праграмы, з’яўляецца выкананне наступных зводных мэтавых паказчыкаў:

пазіцыя Рэспублікі Беларусь у рэйтынгу краін па індэксе чалавечага развіцця (індэкс ўзроўню адукацыі);

ахоп моладзі мерапрыемствамі ў сферы маладзёжнай палітыкі і патрыятычнага выхавання.

Індэкс чалавечага развіцця – інтэгральны паказчык, разлічваецца штогод для міжкраінавага параўнання і вымярэння ўзроўню жыцця, пісьменнасці, адукаванасці і даўгалецця як асноўных характарыстык чалавечага патэнцыялу доследнай тэрыторыі. Публікуецца ў рамках Праграмы развіцця ААН у штогадовых справаздачах аб развіцці чалавечага патэнцыялу з 1990 года.

Пазіцыя Рэспублікі Беларусь у рэйтынгу ў групе краін з вельмі высокім індэксам развіцця адукацыі – аб’ектыўная характарыстыка даступнасці і якасці адукацыі.

Мэтавай паказчык па ахопу моладзі мерапрыемствамі ў сферы маладзёжнай палітыкі і патрыятычнага выхавання характарызуе ўдзел моладзі (разава або на пастаяннай аснове) у мерапрыемствах, якія праводзяцца мясцовымі органамі ўлады, грамадскімі аб’яднаннямі, вызначае грамадзянскую пазіцыю, палітычную сталасць моладзі, яе актыўнасць у сацыяльна-эканамічным жыцці краіны .

Для дасягнення пастаўленай мэты да канца 2020 года прадугледжваецца рашэнне шэрагу задач у рамках падпраграм.

Падпраграма 1 «Развіццё сістэмы дашкольнай адукацыі» накіравана на рашэнне задач па:

захаванні даступнасці дашкольнай адукацыі (задача 1);

удасканаленні якасці дашкольнай адукацыі (задача 2);

забеспячэнню здароўезберагальнай працэсу ва ўстановах дашкольнай адукацыі (задача 3).

Рэалізацыя запланаваных па задачы 1 мерапрыемстваў дасць магчымасць да 2020 года забяспечыць выкананне паказчыка па ахопу дзяцей ад 3 да 6 гадоў установамі дашкольнай адукацыі. Дадзены паказчык характарызуе ступень даступнасці паслуг дашкольнай адукацыі для насельніцтва Рэспублікі Беларусь і забяспечвае магчымасць міжкраінавага параўнання.

Мэтавыя паказчыкі выканання задачы 2:

аснашчанасць устаноў дашкольнай адукацыі сродкамі навучання;

доля выхавацеляў дашкольнай адукацыі, якія маюць:

адукацыю па накірунку «Педагогіка дзяцінства»;

вышэйшую і першую кваліфікацыйныя катэгорыі.

Дадзеныя паказчыкі дазваляюць ацаніць ступень матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння ўстаноў адукацыі (умовы для якаснага навучання) і кадравы патэнцыял сістэмы, а ў цэлым – узровень якасці прадастаўлення паслуг ва ўстановах дашкольнай адукацыі.

Паказчык рашэння задачы 3 – аснашчанасць устаноў дашкольнай адукацыі аўтаматызаванай сістэмай па ўліку і кантролі за якасцю харчавання. Дасягненне запланаванага ўзроўню гэтага паказчыка дасць магчымасць палепшыць якасць арганізацыі харчавання вухаванцаў ва ўстановах дашкольнай адукацыі.

У рамках падпраграмы 2 «Развіццё сістэмы агульнай сярэдняй адукацыі» будуць вырашацца задачы па:

павышэнни якасці агульнай сярэдняй адукацыі (задача 1);

аптымізацыі сеткі ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі (далей – УОСО) (задача 2).

Мэтавыя паказчыкі задачы 1:

доля настаўнікаў УАСА, якія маюць:

кваліфікацыйную катэгорыю «настаўнік-метадыст»;

вышэйшую і першую кваліфікацыйныя катэгорыі;

доля УАСА, аснашчаных сучаснымі сродкамі навучання і вучэбным абсталяваннем.

Дадзеныя паказчыкі вызначаюць кваліфікацыйны ўзровень педагогаў, што накіравана на павышэнне якасці арганізацыі адукацыйнага працэсу і якасці агульнай сярэдняй адукацыі ў цэлым, характарызуюць ўдзельную вагу колькасці УАСА (без уліку пачатковых і базавых школ), у якія пастаўлены сучаснае навучальнае абсталяванне і сродкі навучання для кабінетаў фізікі, хіміі, біялогіі, што накіравана на стварэнне ўмоў для поўнага і якаснага выканання практычнай часткі вучэбных праграм па вучэбных прадметах «Фізіка», «Хімія», «Біялогія», а таксама колькасці устаноў, якія маюць афіцыйныя сайты, і колькасці камп’ютараў, аб’яднаных у лакальную сетку, што дазволіць актывізаваць выкарыстанне ў адукацыйным працэсе (на ўроках і факультатыўных занятках) інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій.

Мэтавай паказчык па рашэнні задачы 2 – сярэдняя напаўняльнасць класаў у УАСА, размешчаных у гарадской мясцовасці. Дасягненне гэтага паказчыка дазволіць павялічыць суадносіны «вучань – настаўнік», што будзе спрыяць эфектыўнасці выкарыстання ўсіх адукацыйных рэсурсаў.

Задачы падпраграмы 3 «Развіццё сістэмы спецыяльнай адукацыі»:

развіццё інклюзіўнай адукацыі асоб з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця (задача 1);

захаванне даступнасці і варыятыўнасці адукацыі для асоб з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця (задача 2).

Рэалізацыя мерапрыемстваў па рашэнні гэтых задач дазволіць да 2020 года забяспечыць дасягненне мэтавых паказчыкаў па:

долі навучэнцаў з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, якія атрымліваюць адукацыю ва ўмовах інтэграванага навучання і выхавання, інклюзіўнай адукацыі;

ахопу дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця ранняй комплекснай дапамогай.

Падпраграмай 4 «Развіццё сістэмы прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі» прадугледжана вырашэнне задач па:

павышэнні якасці падрыхтоўкі кваліфікаваных рабочых, служачых і спецыялістаў з прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыяй (задача 1);

прывядзенню аб’ёмаў і структуры падрыхтоўкі рабочых, служачых і спецыялістаў ва ўстановах прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі ў адпаведнасць з патрэбамі эканомікі, развіццём яе высокатэхналагічных галін (задача 2).

Выкананне задачы 1 характарызуюць мэтавыя паказчыкі па:

колькасці асоб, якія атрымалі прафесійна-тэхнічную адукацыю, з павышаным узроўнем кваліфікацыі (4-ы разрад і вышэй) ад агульнай колькасці выпускнікоў;

удзельнай вазе абноўленых адукацыйных стандартаў па спецыяльнасцях прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі.

Дасягненне дадзеных паказчыкаў характарызуе эфектыўнасць прымаемых мер, накіраваных на пастаяннае абнаўленне зместу адукацыйных праграм прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі, павелічэнне падрыхтоўкі рабочых з павышаным узроўнем кваліфікацыі для навукаёмістых, высокатэхналагічных вытворчасцей.

Рэалізацыя мерапрыемстваў па задачы 2 забяспечыць дасягненне запланаваных аб’ёмаў выпуску:

рабочых, служачых з прафесійна-тэхнічнай адукацыяй;

рабочых і спецыялістаў з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй.

Выкананне дадзеных паказчыкаў дазволіць забяспечыць патрэбнасць эканомікі ў рабочых і спецыялістах патрабаванай кваліфікацыі.

Падпраграма 5 «Развіццё сістэмы вышэйшай адукацыі» накіравана на рашэнне трох наступных задач:

задача 1 – павышэнне якасці падрыхтоўкі спецыялістаў, эфектыўнасці практыкаарыентаванай падрыхтоўкі і паглыбленне сувязяў з арганізацыямі – заказчыкамі кадраў.

Рэалізацыя гэтай задачы ацэньваецца па выкананні мэтавых паказчыкаў па:

долі зацверджаных адукацыйных стандартаў або змяненняў да іх ад агульнай колькасці адукацыйных стандартаў вышэйшай адукацыі;

колькасці выкладчыкаў устаноў вышэйшай адукацыі (далей - УВА), якія прайшлі стажыроўку за мяжой;

колькасці створаных філіялаў кафедраў.

Асноўнымі фактарамі, якія ўплываюць на якасць адукацыі, з’яўляюцца:

адукацыйныя стандарты і навукова-метадычнае забеспячэнне (вучэбныя планы, вучэбныя дапаможнікі і іншае), якія ствараюць аснову для рэалізацыі адукацыйнага працэсу; зацвярджэнне новых адукацыйных стандартаў або змяненняў да іх характарызуе змяненне зместу адукацыі з улікам патрабаванняў рэальнага сектара эканомікі і сферы паслуг;

якасць выкладання, якое залежыць ад прафесіяналізму прафесарска-выкладчыцкага складу; стажыроўкі выкладчыкаў і запрашэнне для чытання лекцый вядомых у сваёй вобласці спецыялістаў з-за мяжы ствараюць перадумовы для паляпшэння якасці выкладання;

стварэнне філіялаў кафедраў на прадпрыемствах Рэспублікі Беларусь і ў арганізацыях Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі накіравана на ўзмацненне практычнай накіраванасці навучання;

задача 2 – павышэнне канкурэнтаздольнасці вышэйшай адукацыі ў сусветнай адукацыйнай прасторы. Дасягненне дадзенай задачы ацэньваецца мэтавым паказчыкам па колькасці УВА, якія ўвайшлі ў 4000 лепшых універсітэтаў свету па рэйтынгу Webometrics і (або) у 1000 –  па рэйтынгах QS або SIR.

Ва ўмовах імкліва растучага глабальнага попыту на вышэйшую адукацыю ўзрастае актуальнасць рэйтынгаў універсітэтаў свету, вынікі якіх не толькі дазваляюць ацаніць якасць вышэйшай адукацыі, але і ўплываюць на яе ў глабальным маштабе.

Такім чынам, мэтавы паказчык змяшчае комплексную ацэнку дасягненняў беларускіх УВА ў галіне адукацыйнай і навуковай дзейнасці. Удзел і ўваходжанне ў ТОР сусветных рэйтынгаў універсітэтаў сведчыць пра высокі ўзровень адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь, спрыяе павышэнню іміджу краіны за мяжой, павышэнню канкурэнтаздольнасці вышэйшай адукацыі Беларусі ў сусветнай адукацыйнай прасторы і павелічэнню экспарту паслуг;

задача 3 – удасканаленне сістэмы планавання і аптымізацыя структуры падрыхтоўкі спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй.

Выкананне задачы 3 характарызуюць наступныя паказчыкі:

выкананне кантрольных лічбаў прыёму, якія штогод усталёўваюцца заснавальнікамі ўстаноў адукацыі;

удзельная вага колькасці тых, хто паступіў у магістратуру, у агульнай колькасці выпускнікоў I ступені вышэйшай адукацыі УВО;

доля працаўладкаваных выпускнікоў з агульнай колькасці выпускнікоў, якія падлягаюць размеркаванні.

Першы паказчык дэманструе якасць планавання аб’ёмаў падрыхтоўкі кадраў з вышэйшай адукацыяй з улікам патрэбнасці эканомікі і выкананне планавых паказчыкаў УВА.

Працяг навучання на II ступені вышэйшай адукацыі сведчыць аб зацікаўленасці з боку арганізацый, прадпрыемстваў і саміх студэнтаў у далейшым навучанні на больш высокай ступені і ўзважаным падыходзе пры планаванні падрыхтоўкі магістраў.

Трэці паказчык характарызуе ўзровень рэалізацыі кампетэнтнаснага падыходу ў працэсе навучання, ступень узаемадзеяння ўстаноў адукацыі з арганізацыямі – заказчыкамі кадраў. Эфектыўнае працаўладкаванне выпускнікоў сведчыць аб добрай працы сістэмы планавання і правільным накірунку аптымізацыі структуры падрыхтоўкі спецыялістаў.

Падпраграма 6 «Развіццё сістэмы адукацыі пасля ВНУ» арыентавана на рашэнне задач па:

забеспячэнні функцыянавання сістэмы адукацыі пасля ВНУ, павелічэнні падрыхтоўкі навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі па прыярытэтных спецыяльнасцях навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі, неабходных для развіцця высокатэхналагічных вытворчасцей, якія адносяцца да V і VI тэхналагічных укладаў эканомікі (задача 1);

забеспячэнню цеснага ўзаемадзеяння навукі і адукацыі з вытворчымі прадпрыемствамі шляхам пашырэння падрыхтоўкі навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі для рэальнага сектара эканомікі (задача 2).

Ступень рашэння задачы 1 будзе вызначацца выкананнем мэтавага паказчыка, які адлюстроўвае скіраванасць структуры падрыхтоўкі на развіццё высокатэхналагічных сектараў эканомікі, па ўдзельнай вазе прыёму ў аспірантуру (ад’юнктуру) па прыярытэтных спецыяльнасцях навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі, неабходным для развіцця высокатэхналагічных вытворчасцей, якія адносяцца да V і VI тэхналагічных укладаў эканомікі.

Выкананне задачы 2 ацэньваюць мэтавыя паказчыкі па:

удзельнай вазе прыёму ў аспірантуру (ад’юнктуру) для прадпрыемстваў і арганізацый рэальнага сектара эканомікі;

удзельнай вазе выпуску з абаронай дысертацыі ў межах устаноўленага тэрміну навучання з аспірантуры (ад’юнктуры), дактарантуры.

Першы паказчык характарызуе долю мэтавай падгрупы ў агульнай колькасці прыёму асоб у аспірантуру (ад’юнктуру) і адлюстроўвае ўзровень ўцягнутасці прадпрыемстваў і арганізацый рэальнага сектара эканомікі ў працэс фарміравання заказу на падрыхтоўку навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі. Другі паказчык характарызуе долю мэтавай падгрупы у агульнай колькасці выпуску асоб, якія прайшлі падрыхтоўку па адукацыйных праграмах паслявузаўскай адукацыі, і адлюстроўвае выніковасць адукацыі пасля ВНУ кожнай прыступкі.

Падпраграмай 7 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дарослых» прадугледжваецца вырашэнне задачы па ўдасканаленні зместу дадатковай адукацыі дарослых у адпаведнасці з патрэбамі галін эканомікі.

Мэтавыя паказчыкі выканання дадзенай задачы:

удзельная вага абноўленых адукацыйных стандартаў спецыяльнасцяў перападрыхтоўкі;

удзельная вага ўстаноў адукацыі, якія рэалізуюць адукацыйныя праграмы павышэння кваліфікацыі кіруючых работнікаў і спецыялістаў у дыстанцыйнай форме атрымання адукацыі.

Гэтыя паказчыкі характарызуюць эфектыўнасць мер, накіраваных на забеспячэнне адпаведнасці зместу і формы рэалізацыі адукацыйных праграм дадатковай адукацыі дарослых патрэбам галін эканомікі.

Задачай падпраграмы 8 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі» з’яўляецца забеспячэнне даступнасці, якасці і эфектыўнасці дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі.

Ацэнка выканання мерапрыемстваў па дадзенай задачы будзе ажыццяўляцца ў адпаведнасці з паказчыкам па ахопу дзяцей і моладзі дадатковай адукацыяй, які характарызуе дасягненні ў сферы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі, фарміраванне ў навучэнцаў сацыяльных кампетэнцый, грамадзянскіх установак, культуры здаровага ладу жыцця, развіццё творчых ініцыятыў, абнаўленне кампетэнцый педагагічных кадраў, стварэнне механізмаў матывацыі педагогаў да павышэння якасці працы і бесперапыннага прафесійнага развіцця, а таксама стварэнне сучаснай інфраструктуры дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі.

Колькасныя характарыстыкі вырашэння пастаўленых задач у поўнай меры адлюстроўваюць вынікі названых мерапрыемстваў.

Падпраграма 9 «Забеспячэнне функцыянавання сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь» накіравана на рашэнне комплекснай задачы па стварэнні ўмоў для ўстойлівага функцыянавання арганізацый сістэмы Міністэрства адукацыі ў адпаведнасці з іх статутнай дзейнасцю, у якую ўваходзяць шэраг наступных канкрэтных задач:

арганізацыя правядзення цэнтралiзаванага тэсцiравання, распрацоўка нарматыўнага прававога забеспячэння і механізму яго правядзення, забеспячэнне ўдзелу Рэспублікі Беларусь у міжнароднай сістэме ацэнкі адукацыйных дасягненняў навучэнцаў (задача 1);

распрацоўка і абнаўленне навукова-метадычнага забеспячэння дашкольнай, агульнай сярэдняй, спецыяльнай, прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі (задача 2);

інфармацыйна-аналітычнае забеспячэнне функцыянавання галіны адукацыі, каардынацыя і выкананне работ у галіне інфарматызацыі сістэмы адукацыі (задача 3);

забеспячэнне даступнасці, якасці і эфектыўнасці дзіцячага адпачынку і аздараўлення, развіццё інфраструктуры і забеспячэнне інавацыйнага характару развіцця выхаваўча-аздараўленчых устаноў адукацыі, установы адукацыі «Нацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр “Зубраня”»(задача 4);

удасканаленне работы сацыяльна-педагагічных устаноў з непаўналетнімі, якія знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы, прызнанымі маючымі патрэбу ў дзяржаўнай абароне, а таксама дзецьмі-сіротамі і дзецьмі, якія засталіся без апекі бацькоў (задача 5);

забеспячэнне функцыянавання Нацыянальнага цэнтра ўсынаўлення ў якасці цэнтра па сямейным уладкаванні (задача 6);

забеспячэнне гарантый па сацыяльнай абароне дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў, уладкаваных на сямейныя формы выхавання (задача 7);

забеспячэнне функцыянавання спецыяльных вучэбна-выхаваўчых устаноў i спецыяльнай лячэбна-выхаваўчай установы (задача 8);

забеспячэнне дзейнасці арганізацый, якія забяспечваюць стварэнне ўмоў для арганізацыі адукацыйнага працэсу ва ўстановах адукацыі (задача 9);

правядзенне цэнтралізаваных мерапрыемстваў, у тым ліку накіраваных на падтрымку беларускамоўнай адукацыі за мяжой (задача 10).

Мерапрыемствы па вырашэнню гэтых задач уключаюць:

экспертна-аналітычнае, інфармацыйнае, метадычнае і навуковае суправаджэнне праграмных мерапрыемстваў у міжнароднай сістэме ацэнкі адукацыйных дасягненняў навучэнцаў;

распрацоўку і абнаўленне навукова-метадычнага забеспячэння дашкольнай, агульнай сярэдняй, спецыяльнай, прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі;

інфармацыйна-аналітычнае забеспячэнне функцыянавання галіны адукацыі, каардынацыю і выкананне работ у галіне інфарматызацыі сістэмы адукацыі;

забеспячэнне даступнасці, якасці і эфектыўнасці дзіцячага адпачынку і аздараўлення, развіццё інфраструктуры і забеспячэнне інавацыйнага характару развіцця выхаваўча-аздараўленчых устаноў адукацыі, установы адукацыі «Нацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр “Зубраня”»;

удасканаленне работы сацыяльна-педагагічных устаноў з непаўналетнімі, якія знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы, прызнанымі маючымі патрэбу ў дзяржаўнай абароне, а таксама дзецьмі-сіротамі і дзецьмі, якія засталіся без апекі бацькоў;

развіццё сямейных форм уладкавання на выхаванне дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў;

правядзенне цэнтралізаваных мерапрыемстваў, у тым ліку накіраваных на падтрымку беларускамоўнай адукацыі за мяжой.

Рэалізацыя мерапрыемстваў дасць магчымасць:

дасягнуць запланаванага ўзроўню інфармацыйна-аналітычнага забеспячэння працэсаў інфарматызацыі сістэмы адукацыі, актуалізаваць банк заданняў для цэнтралізаванага тэставання;

забяспечыць эфектыўнасць функцыянавання дашкольнай, агульнай сярэдняй, спецыяльнай, прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі;

стварыць умовы для арганізацыі адукацыйнага працэсу ва ўстановах адукацыі, аздараўлення дзяцей і моладзі, якая навучаецца, сацыяльнай рэабілітацыі непаўналетніх, якія маюць патрэбу ў асаблівых умовах выхавання;

павялічыць удзельная вагу дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў, уладкаваных на выхаванне ў сямъі, у агульным ліку дзяцей названай катэгорыі.

Ацэнка выканання мерапрыемстваў падпраграмы будзе ажыццяўляцца ў адпаведнасці з мэтавым паказчыкам, які інтэгральна адлюстроўвае рашэнне задачы падпраграмы, па долі фактычна асвоеных сродкаў у агульным аб’ёме вылучанага на рэалізацыю падпраграмы фінансавання.

Задача падпраграмы 10 «Падрыхтоўка кадраў для ядзернай энергетыкі» – арганізацыя комплекснай падрыхтоўкі кадраў для ядзернай энергетыкі, якая забяспечвае камплектацыю галіны кваліфікаванымі кадрамі, атрыманне ведаў і навыкаў, неабходных для будаўніцтва, наладкі, уводу ў эксплуатацыю і бяспечнай эксплуатацыі атамнай электрастанцыі, забеспячэння ядзернай, радыяцыйнай і прамысловай бяспекі.

Ацэнку эфектыўнасці падпраграмы мэтазгодна праводзіць па наступных мэтавых паказчыках:

колькасць прынятых на навучанне па спецыяльнасцях ядзернай энергетыкі на I ступень вышэйшай адукацыі;

колькасць прынятых на навучанне па спецыяльнасцях ядзернай энергетыкі на ўзровень сярэдняй спецыяльнай адукацыі;

колькасць падрыхтаваных спецыялістаў дзяржаўнага прадпрыемства «Беларуская АЭС» за мяжой.

Падпраграма 11 «Маладзёжная палітыка» накіравана на рашэнне задач па:

фарміраванні ў моладзі актыўнай грамадзянскай пазіцыі і патрыятызму, яе ўключэнні ў актыўную грамадскую дзейнасць (задача 1);

прыняцця дадатковых мер па фарміраванні ў моладзі пазітыўнага стаўлення да традыцыйных сямейных каштоўнасцей і адказнага бацькоўства, каштоўнасных адносін да здароўя, прафілактыцы негатыўных з’яў у маладзёжным асяроддзі (задача 2);

павышэнні эфектыўнасці работы па прафесійнай арыентацыі і арганізацыі занятасці моладзі ў вольны ад вучобы (асноўнай работы) час, падтрымцы прадпрымальніцкай ініцыятывы; развіцці валанцёрскага (дабравольніцкага) і студатрадаўскага руху (задача 3);

аказанні падтрымкі сацыяльна значным і грамадскім ініцыятывам моладзі, органам вучнёўскага і студэнцкага самакіравання, актывізацыі дзейнасці дзіцячых і маладзёжных грамадскіх аб’яднанняў (задача 4).

Рэалізацыю мерапрыемстваў, накіраваных на рашэнне задачы 1, прапануецца ацэньваць па паказчыку па ўдзельнай вазе колькасці маладых людзей, якія бяруць удзел у мерапрыемствах грамадзянска-патрыятычнай накіраванасці. Дадзены паказчык характарызуе ўдзел моладзі (разава або на пастаяннай аснове) у мерапрыемствах, якія праводзяцца мясцовымі выканаўчымі і распарадчымі органамі ўлады, грамадскімі аб’яднаннямі.

Рэалізацыю мерапрыемстваў, накіраваных на рашэнне задачы 2, характарызуе мэтавай паказчык па ахопу маладых людзей прафілактычнымі акцыямі і мерапрыемствамі. Рост гэтага паказчыка сведчыць аб павелічэнні цікавасці моладзі да мерапрыемстваў дадзенага кірунку, што характарызуе эфектыўнасць мер, што прымаюцца па рашэнні пастаўленай задачы.

Для ацэнкі ступені рашэння задачы 3 прапануюцца наступныя паказчыкі:

колькасць маладых людзей, якія прымаюць удзел у рабоце студэнцкіх атрадаў;

колькасць маладых людзей, уцягнутых у валанцёрскі (Добровольческое) рух.

Станоўчая дынаміка (рост) абодвух паказчыкаў сведчыць аб паспяховым выкананні задачы.

Рэалізацыя задачы 4 дасць магчымасць забяспечыць павелічэнне колькасці маладых людзей, якія актыўна ўдзельнічаюць у грамадска-палітычным жыцці ўстановы адукацыі, арганізацыі, рэгіёну. Прапануецца ацэньваць яго, выкарыстоўваючы паказчык па колькасці маладых людзей, уцягнутых у дзейнасць па развіцці маладзёжнага самакіравання (парламенты, студэнцкія і маладзёжныя саветы, саветы маладых навукоўцаў і іншае).

Комплексы мерапрыемстваў па рэалізацыі Дзяржаўнай праграмы ў рамках кожнай падпраграмы забяспечаць:

фарміраванне гнуткай, эфектыўнай сістэмы бесперапыннай адукацыі, якая развівае чалавечы патэнцыял, забяспечваючы бягучыя і перспектыўныя патрэбнасці сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь;

развіццё інфраструктуры адукацыі і арганізацыйна-эканамічных механізмаў, якія забяспечваюць роўную даступнасць асноўнай, спецыяльнай і дадатковай адукацыі;

удасканаленне зместу адукацыі для дасягнення сучаснай якасці навучальных вынікаў;

фарміраванне эфектыўнай сістэмы па сацыялізацыі і самарэалізацыі моладзі, развіцці патэнцыялу моладзі.

Названыя мэты і задачы Дзяржаўнай праграмы адпавядаюць асноўным прыярытэтам, вызначаным Праграмай сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2016-2020 гады, і забяспечваюць праграмна-мэтавае рэгуляванне рэалізацыі дзяржаўнай палітыкі ў сферы адукацыі і маладзёжнай палітыкі.

Дасягненне названых індыкатыўных паказчыкаў акажа значны мультыплікацыйны эфект на дынаміку інавацыйнай актыўнасці ў галінах нацыянальнай эканомікі, дасць магчымасць павысіць узровень канкурэнтаздольнасці нацыянальнай эканомікі ў цэлым, створыць ўмовы для развіцця інтэлектуальнага патэнцыялу беларускага народа.

Звесткі аб зводных мэтавых паказчыках, якія характарызуюць мэты Дзяржаўнай праграмы, мэтавых паказчыках, якія характарызуюць задачы падпраграм, і іх значэннях прадстаўлены ў дадатку 1.

ГЛАВА 4

ФIНАНСАВАЕ ЗАБЕСПЯЧЭННЕ ДЗЯРЖАЎНАЙ ПРАГРАМЫ І ПАДПРАГРАМЫ

Фінансавае забеспячэнне рэалізацыі Дзяржаўнай праграмы згодна з дадаткам 2 складае 32 693 516 564,22 рубля, у тым ліку:

сродкі рэспубліканскага бюджэту - 4 928 285 243,7 рубля, з іх сродкі рэспубліканскага цэнтралізаванага інавацыйнага фонду - 9 813 100 рублёў;

сродкі мясцовых бюджэтаў - 25 294 611 141,37 рубля;

сродкі ад прыносіць даходы - 2 368 606 226,25 рубля;

іншыя крыніцы - 102 013 952,9 рубля, з іх сродкі пазыкі Сусветнага банка - 96 763 952,9 рубля, сродкі Еўрапейскай камісіі - 5 250 000 рублёў.

Фінансавае забеспячэнне рэалізацыі падпраграм складае:

падпраграмы 1 «Развіццё сістэмы дашкольнай адукацыі» - 6 570 435 743,77 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 25 318 915,63 рубля, мясцовых бюджэтаў - 6 545 116 828,14 рубля;

падпраграмы 2 «Развіццё сістэмы агульнай сярэдняй адукацыі» -13 119 717 051,23 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 243 996 086,23 рубля, мясцовых бюджэтаў - 12 785 074 112,1 рубля, пазыкі Сусветнага банка - 90 646 852 , 9 рубля;

падпраграмы 3 «Развіццё сістэмы спецыяльнай адукацыі» - 605 137 109,11 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 4 826 720,02 рубля, мясцовых бюджэтаў - 600 310 389,09 рубля;

падпраграмы 4 «Развіццё сістэмы прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі» - 3 558 525 524,64 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 952 914 506,72 рубля (з іх сродкі рэспубліканскага цэнтралізаванага інавацыйнага фонду - 1 650 600 рублёў), мясцовых бюджэтаў - 2 236 540 292,52 рубля, сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 369 070 725,4 рубля;

падпраграмы 5 «Развіццё сістэмы вышэйшай адукацыі» - 5 013 979 314,96 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту -3 245 718 839,16 рубля (з іх сродкі рэспубліканскага цэнтралізаванага інавацыйнага фонду - 8 162 500 рублёў), сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 1 768 260 475,8 рубля;

падпраграмы 6 «Развіццё сістэмы адукацыі пасля ВНУ» - 76 643 693,68 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 69 307 586,91 рубля, сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 7 336 106,77 рубля;

падпраграмы 7 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дарослых» - 504 782 343,99 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 196 448 564,1 рубля, мясцовых бюджэтаў - 114 671 332,77 рубля, сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 188 412 447 , 12 рубля, сродкі Еўрапейскай камісіі - 5 250 000 рублёў;

падпраграмы 8 «Развіццё сістэмы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі» - 1 544 360 441,68 рубля, у тым ліку рэспубліканскага бюджэту - 34 595 088,35 рубля, мясцовых бюджэтаў - 1 477 340 665,17 рубля, сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 32 424 688,16 рубля;

падпраграмы 9 «Забеспячэнне функцыянавання сістэмы адукацыі» - 1 663 901 447,93 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 122 426 191,75 рубля, мясцовых бюджэтаў - 1 532 256 373,18 рубля, сродкі ад дзейнасці, якая прыносіць даходы - 3 101 783 рубля, пазыкі Сусветнага банка - 6 117 100 рублёў;

падпраграмы 10 «Падрыхтоўка кадраў для ядзернай энергетыкі» - 20 731 797,3 рубля, у тым ліку сродкі рэспубліканскага бюджэту - 20 731 797,3 рубля;

падпраграмы 11 «Маладзёжная палітыка» - 15 302 095,93 рубля, з іх сродкі рэспубліканскага бюджэту - за 12 000 947,53 рубля, мясцовых бюджэтаў - 3 301 148,4 рубля.

Абъёмы сродкаў пазыкі Сусветнага банка і Еўрапейскай камісіі разлічаны на 2016 год у адпаведнасці з курсам долара ЗША, прадугледжаных пры фарміраванні рэспубліканскага бюджэту на 2016 год, на наступныя гады – на падставе макраэканамічных параметраў сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2017-2020 гады.

Фінансаванне Дзяржаўнай праграмы будзе штогод удакладняцца ў адпаведнасці з законам аб рэспубліканскім бюджэце на чарговы фiнансавы год i рашэннямi мясцовых Саветаў дэпутатаў.

Абъёмы сродкаў рэспубліканскага цэнтралізаванага інавацыйнага фонду будуць штогод удакладняцца ў адпаведнасці з заканадаўствам.

ГЛАВА 5

АСНОЎНЫЯ РЫЗЫКІ, МЕХАНІЗМЫ ПА КІРАВАНЬНІ РЫЗЫКАМІ І МЕРЫ ІХ МІНІМІЗАЦЫІ

Пры рэалізацыі мэт і задач Дзяржаўнай праграмы мяркуецца ажыццяўленне мер, накіраваных на прадухіленне негатыўнага ўздзеяння магчымых рызык і павышэнне ўзроўню гарантаванасці дасягнення прадугледжаных у ёй канчатковых вынікаў.

Магчымыя наступныя варыянты (сцэнары) развіцця сістэмы адукацыі ў сярэднетэрміновай перспектыве.

Перспектывы развіцця сістэмы адукацыі ў будучым пяцігоддзі будуць залежаць ад ступені інтэнсіўнасці эканамічнага развіцця краіны ў цэлым, магчымасці адшукаць дадатковыя рэсурсы для забеспячэння якаснага росту нацыянальнай сістэмы адукацыі, стратэгіі дзеянняў па рашэнні пастаўленых перад сістэмай адукацыі задач, дасягнення аб’ёму фінансавання сістэмы адукацыі не менш за 6 працэнтаў ад валавога ўнутранага прадукту.

Сцэнар развіцця сістэмы адукацыі ў адпаведнасці са сцэнарам развіцця краіны, арыентаваным на больш высокія тэмпы і якасць эканамічнага росту, разглядаецца ў якасці мэтавага.

У ходзе распрацоўкі Дзяржаўнай праграмы прапрацоўка магчымага развіцця сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь ажыццяўлялася па мэтавым сцэнары з улікам двух варыянтаў – пры спрыяльных і пры неспрыяльных умовах сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны, што звязана з магчымымі разыходжаннямі ў аб’ёмах фінансавання сістэмы адукацыі.

Мэтавы сцэнар развіцця сістэмы адукацыі пры спрыяльных умовах сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны: на фінансаванне сістэмы адукацыі будзе накіроўвацца не менш 5,2 працэнта ад валавога ўнутранага прадукту ў год з усіх крыніц фінансавання.

Мэтавы сцэнар пры неспрыяльных умовах сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны зыходзіць з дасягнутага ўзроўню фінансавання сістэмы адукацыі, якi не перавышае 5,2 працэнта ад валавога ўнутранага прадукту ў год.

У выпадку адсутнасці Дзяржаўнай праграмы і фінансавання яе мерапрыемстваў магчымыя наступныя рызыкі: недаступнасць для насельніцтва высакаякасных паслуг адукацыі, немагчымасць ажыццяўлення падрыхтоўкі кваліфікаваных канкурэнтаздольных рабочых і спецыялістаў у адпаведнасці з патрэбай эканомікі і сацыяльнай сферы, памяншэнне інтэграцыі паміж вытворчасцю, навукай і сістэмамі прафесійна-тэхнічнай, сярэдняй спецыяльнай і вышэйшай адукацыі, паслабленне кадравага патэнцыялу ўстаноў адукацыі, узнікненне праблем у пашырэнні структуры экспарту за кошт прыцягнення на навучанне грамадзян замежных дзяржаў.

Пры гэтым мэтавай сцэнар развіцця сістэмы адукацыі незалежна ад сцэнарыя сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны прадугледжвае максімальна магчымае выкарыстанне галіновых унутраных крыніц развіцця.

Канкрэтныя рызыкі, магчымыя пры рэалізацыі кожнай падпраграмы, і меры па іх мінімізацыі пазначаны ў раздзелах 7-17 Дзяржаўнай праграмы.

Забеспячэнню эфектыўнага выканання мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы, мінімізацыі магчымых неспрыяльных наступстваў сукупнай рызыкі закліканы садзейнічаць комплекс мер па яе рэалізацыі з указаннем канкрэтных тэрмінаў выканання кожнага з мерапрыемстваў.

ГЛАВА 6

АЦЭНКА ЭФЕКТЫЎНАСЦІ ВЫКАНАННЯ ДЗЯРЖАЎНАЙ ПРАГРАМЫ І МЕТОДЫКА ЯЕ РАЗЛІКУ

Ацэнка эфектыўнасці выканання Дзяржаўнай праграмы праводзіцца ў мэтах ацэнкі яе ўкладу ў павышэнне якасці і даступнасці адукацыі, у развіццё патэнцыялу моладзі і яе прыцягненне да грамадска карыснай дзейнасці, а таксама для забеспячэння аператыўнай інфармацыяй аб ходзе і прамежкавых выніках выканання мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы.

Вынікі ацэнкі эфектыўнасці выкарыстоўваюцца для карэкціроўкі выканання мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы.

Ацэнка эфектыўнасці выканання Праграмы праводзіцца на аснове разліку ступені дасягнення планавага значэння мэтавага паказчыка як суадносіны значэння мэтавага паказчыка, які характарызуе задачы падпраграмы, фактычна дасягнутага на канец справаздачнага перыяду, з планавым значэннем мэтавага паказчыка, які характарызуе задачы падпраграмы.

На першым этапе ацэньваецца эфектыўнасць рэалізацыі падпраграм.

Для ацэнкі ступені рашэння задач падпраграм вызначаецца ступень дасягнення планавых значэнняў кожнага мэтавага паказчыка, які характарызуе задачы падпраграмы.

На другім этапе ацэньваецца эфектыўнасць рэалізацыі Дзяржаўнай праграмы, якая вызначаецца з улікам ступені дасягнення мэт праграмы і эфектыўнасці рэалізацыі падпраграм.

Для ацэнкі ступені дасягнення мэт Дзяржаўнай праграмы вызначаецца ступень дасягнення планавых значэнняў кожнага зводнага мэтавага паказчыка, які характарызуе мэты Дзяржаўнай праграмы.